GENÇ EDEBİYAT

İSTANBUL’U SEYREDİYORUM ...

2011-02-21T16:01:00.005+02:00

İstanbul’u seyrediyorum, gözlerim faltaşı...
Ne idüğü belirsiz çok adam, akıyor devamlı
Dağlardan, zirvelerden, sürü sürü, öbek öbek
Denizi kirletiyor, sintineler boşalırken
Bir zontanın suya soktuğu ayakları.

İstanbul’u seyrediyorum, gözlerim faltaşı...
Gaspcıların kol gezdiği Kapalıçarşı
Uğul, uğul Sultanbeyli, devletin giremediği Armutlu
Köktendincilerle dolu avlular, meydanlar
Tekbir naraları duyuluyor her yandan
Bahar ortasında lağım, mevsim yaz ise çöp kokuları.

İstanbul’u seyrediyorum, gözlerim faltaşı...
Aklımda, gelecek daha beter günlerin korkusu
Metruk binalarla giderek yalnızlaşan bir sokak
Bütün daireleri doldurmuş, tinercilerle ayaktakımı.

İstanbul’u seyrediyorum, gözlerim faltaşı...
Telefonlu kırolar yürüyor cadde ortasından
Terbiyesizce laf atmalar, küfürler, kin dolu bakışlar
Bir şey atıyor içlerinden biri, gizlice yere
Az önce aşırıp boşaltdığı, bir emeklinin cüzdanı olmalı.

İstanbul’u seyrediyorum, gözlerim faltaşı...
İstanbul’u seyrediyorum...
Gerçek İstanbul'lular çırpınıyor evlerinde
Sular akacak mı, elektrik kesilecek mi bilmiyorum
Sokak gene kazılıp, öyle bırakılacak mı bilmiyorum
Yıldızlar, hatta ay bile görünmüyor biçimsiz yükseklikler arkasından
Bu kirli havayı solumaktan boğuluyorum

KARINCA İLE ASLAN

2011-02-21T15:51:00.001+02:00

Küçük bir karınca, her sabah erkenden işine gelir ve neşe içinde çalışmaya başlardı… Çok çalışır… Çok üretir… Ve bunları keyif içinde yapardı.

Aslan, gelişmelerden çok memnundu. Hamamböceği’nin hazırladığı raporlar gerçekten harikaydı. Hatta ondan üretim hızını ölçen ve kârlılığı analiz eden renkli grafikler de hazırlamasını istedi. Böylece bu raporları ortaklarına sunum yaparken kullanabilecekti. Hamamböceği, bu raporları üretebilmek için yeni bir bilgisayara ve donanıma ihtiyaç duydu. Artan ekipmanlar için de artık bir bilgi işlem departmanı oluşturmanın zamanı gelmişti. Bu işleri idare etmek için Sinek’i işe aldı.
Bir zamanlar mutlu, üretken ve rahat olan Karınca, bu yeni toplantı düzeninden ve evrak işlerinden yılmıştı. Zamanın büyük bir kısmını sorulan soruları cevaplamak ve evrak işleri yapmakla geçiyordu.

Aslan, Karınca’nın bölümünün giderek büyümesinden memnundu. Bölümü daha da büyütmek üzere bir üst yöneticiye ihtiyaç olduğunu düşündü ve bölüm başkanı olarak başarıları ile ünlü Ağustosböceği’ni işe aldı.

Kendi rahatına ve keyfine düşkün Ağustosböceği’nin ilk icraatı ofisi rahat edebileceği yeni mobilyalarla döşemek oldu. Tabi ki kendisinin yeni bir bilgisayara, bütçe kontrol ve stratejik verimlilik planı hazırlanması için kişisel bir yardımcıya ihtiyacı vardı. Bunun üzerine eski işyerindeki yardımcısı Tavuskuşu’nu işe aldı.

Karınca’nın çalıştığı yer giderek kimsenin gülmediği, neşesiz ve mutsuz bir mekana dönüşmüştü.
Ağustosböceği, patronu Aslan’ı ortamın ruh halini değiştirecek bir çalışma yapılması gerektiğine ikna etti.

Bunun üzerine, Karınca’nın bölümünde olup bitenleri gözden geçiren Aslan, üretimin ve kârlılığın dramatik bir şekilde düştüğünü fark etti. Hemen, son derece itibarlı ve iyi tanınmış bir Danışman olan Baykuş’u sorunu çözmesi için işe aldı. Baykuş, Karınca’nın departmanında üç ay geçirdi. Bu hummalı çalışmanın ardından ciltlerce süren muhteşem bir rapor yazdı. Raporun sonucu şuydu: “Departmanda aşırı istihdam vardı”.

Aslan, raporu inceledikten sonra dramatik bir karar verdi ve elbette, ilk olarak negatif tavırlarıyla dikkat çeken, mutsuz ve çalışma isteğini kaybetmiş olan Karınca’yı işten çıkardı.

Patronu Aslan, Karınca’nın başında yöneticisi olmadan kendiliğinden bu kadar hevesle çalışmasına çok şaşırırdı. Bir gün kârı ve verimliliği arttırmak için aklına parlak bir fikir geldi; eğer Karınca, başında bir yönetici bile olmadan bu kadar üretken olabiliyorsa, bir de başarılı bir yöneticisi olsa neler yapardı?

Bunun üzerine, müthiş bir yöneticilik kariyeri olan ve yazdığı raporlarla ünlü Hamamböceği’ni işe aldı. Hamamböceği işe öncelikle bir saat alarak başladı. Böylece Karınca’nın çalıştığı saatleri tam olarak ölçebilecekti. İş saatlerinde gevşekliğe müsaade etmeyecekti. Elbette raporlarını düzenleyecek bir sekretere de ihtiyacı olacaktı. Bu nedenle hem telefon trafiğini yönetmek ve hem de arşiv işleri için Örümcek’i işe aldı.

YAZGI VE DİRENMEK

2011-02-21T15:48:00.000+02:00

Gerektiğinde soğan kavurup bayat ekmekle doyurmaya çalışacaksın karnını,ama asla ayaklar altına sermeyeceksin onurunu.

Gerektiğinde aç kalacaksın, sigaran olmayacak, sokaklardaki izmaritlere bakacaksın imrenerek ve için burkularak. Ama asla kendin olmaktan vazgeçmeyecek, teslim olmayacaksın.

Koşullar ne olursa olsun, iç özgürlüğünden vazgeçmeyecek, insan olduğun için doğuştan sana verilmiş haklar olduğunu unutmayacaksın.

Hayatın annelere, babalara, ağabeylere, evliliklere, işlere sığmayacak kadar büyük olduğunu ta yüreğinde hissedeceksin.

Aile maile tanımayacaksın gerektiğinde.Hayatını güzelleştirip kolaylaştırdığı kadar vardır aile,kazıyacaksın kafana bunu.

Hayatın sana verilmiş en güzel armağan olduğunu bilecek ve ona ihanet etmeyeceksin.

Hayatını çalmaya kalkan her kim olursa olsun düşmanın olarak görecek ve ezip geçeceksin.

Sana dayatılanı değil, kendi seçtiğin hayatı yaşamak için her bedeli ödemeye hazır olcaksın.

Özgürlüğünü, dahası hayatını bir insanın eline verip sonrada pısırıklığını koluna takıp ağlayıp sızlamayacaksın.

Ne ihanet edeceksin ne de ihaneti affedeceksin.

Gerektiğinde akıllı olup milletin derdini çekeceğine deliyi oynayacak herkes senin derdini çekecek.

Kimseyi ezmeyeceksin. Ve hiç kimsenin seni ezmesine izin vermeyeceksin.

Direnme hakkı, isyan etme hakkı denen bir şeyler var bu hayatta be usta

Direnecek,isyan edeceksin, onurun,özgürlüğün ve hayatın için

ENGELLER...

2011-02-21T15:28:00.001+02:00

Sirklerde eğitilen yavru fillerin ayaklarına, sağlam bir kazığa bağlanmış bir zincir takılır. Uzun bir müddet bu şekilde bakılıp beslenen yavru fil artık büyüyüp çok güçlü hale geldiği halde, ayağına çok ince ve kolay koparılabilecek bir ip bağlandığı halde asla onu koparıp kurtulmayı düşünmez, düşünemez. Çünkü aklında hala tutsak olduğu inancı vardır.

Birçok insanda, filler gibi, bir kez içine düştükleri çarktan bir türlü kurtulamazlar.

En büyük engel insanın içindeki engeldir.

MUTLULUK

2011-02-21T15:26:00.000+02:00

Tanrılar dünyayı ve insanı yaratırken, mutluluğu saklamaya ve insanın mutluluğu zor bulmasına karar vermişler.

Mutluluğu nereye saklayacakları hakkında konuşmaya başlamışlar. Biri " Uzaya, yıldızlara" demiş, bir diğeri " Deniz diplerinin en derin noktasına"... İçlerinden bir başkası " Yüksek dağların zirvesine, çiçeklerin özüne" demiş... Biri de demiş ki, "Hiç biri olmaz, insan çok meraklıdır. Araştırır, dediğiniz her yere bakar ve bulur" .

Ve sonunda biri "Buldum" diye bağırmış.

"Mutluluğu insanin içine saklayalım, insan her yere bakar da, kendi içine bakmak aklına gelmez".

Denizkızı mı Balina mı Olmak ?

2011-02-21T15:13:00.002+02:00

Avustralya’da, bir spor salonunun camında bir reklam; zayıf ve bronz tenli bir kadın, hemen yanında şu yazıyor:

“Bu yaz, denizkızı mı olmak istersiniz, yoksa bir balina mı?

Afişteki mankenin fiziksel özelliklerinden çok uzak olan orta yaşlı bir kadın, spor salonunun reklamına sesli bir cevap veriyor:

“İlgilenenlere duyurulur!

Balinaları arkadaşları asla yalnız bırakmazlar, yunuslar, denizaslanları, meraklı insanlar…

Aktif bir cinsel yaşamları vardır, hamile kalır, sevimli bebek balinalar doğururlar. Denizde yüzer, oynarlar. Polinezya adalarının mercan kayalıkları gibi muhteşem yerleri görme şansına sahiptirler. Balinalar harika şarkı söylerler, CD’leri bile vardır. Bazı insanlar dışında, onlara zarar vermek isteyecek tek bir varlık yoktur.

Dünyada herkesin sevdiği, koruduğu ve hayran kaldığı şahane hayvanlardır.

Denizkızı?

Öncelikle, denizkızı diye birşey yoktur.

Var olsalardı da kimlik karmaşası sebebiyle psikolog kapılarında sıra oluştururlardı.

Balık mısın? İnsan mı?

Cinsel hayatları yoktur. Yanlarına yaklaşan erkekleri öldürüyorlar, nasıl

olabilir ki? hem, iyice bir bakın, gerekli donanım nerede??

E, sonuç olarak çocukları da olmaz.

Zaten balık kokan bir kadını kim ister ki?

Sonuç?

Ben balina olmayı tercih ederim.

Medya sadece zayıf insanların güzel olduğunu savunuyor ama ben çocuklarımla dondurma yemeyi, beni heyecanlandıran adamla güzel bir akşam

yemeğinde sohbet etmeyi, arkadaşlarımla çikolata paylaşmayı çok seviyorum. Zamanla kilo alıyoruz; çünkü, kafamıza o kadar çok bilgi yüklüyoruz ki yer kalmıyor ve bedenimizin diğer bölümlerine yerleşmeye başlıyor. Yani, biz kilolu değiliz, inanılmaz kültürlü, eğitimli ve mutluyuz.

Bugünden itibaren, aynaya bakıp da kalçamı gördüğümde, şunu düşüneceğim:

“Allah’ım ne kadar da akıllıyım!”

DOSTUN UĞRUNA...

2011-02-21T15:08:00.006+02:00

Karıncaya sormuşlar :
''Nereye gidiyorsun?''
''Dostuma'' demiş.
''Bu bacaklarla zor'' demişler.
Karınca : ''olsun, varamasam da yolunda ölürüm'' demiş...

HERKESE MERHABA....

2011-02-21T14:52:00.000+02:00

Evet arkadaşlar merhaba diyerek başlayalım istedim.Epeydir aklımda olan bu blogu oluşturmaya bugün başlayabildim.Umarım beğenirsiniz.Elimden geldiğince güncel tutmaya çalışacağım."Benim de söyleceklerim var." derseniz lütfen bana yazın.